فیلم Herbie Goes Bananas 1980

ماجراجویی‌های دیوانه‌وار هربی در آمریکای لاتین خواهرزاده جیم داگلاس (استفن دبلیو. برنز) هربی را به ارث می‌برد، ولی باید ماشین را در پورتو والارتا، مکزیک تحویل بگیرد؛ همراه دوست مکانیکش (چارلز مارتین اسمیت) که در آنجا با یک جیب‌بر بازیگوش آشنا می‌شوند و هربی علاقه‌ای خاص به او پیدا می‌کند. جان ورنون و ریچارد یکل در نقش شرورهای داستان ظاهر می‌شوند و هاروی کورمن نقش کاپیتان...

ماجراجویی‌های دیوانه‌وار هربی در آمریکای لاتین خواهرزاده جیم داگلاس (استفن دبلیو. برنز) هربی را به ارث می‌برد، ولی باید ماشین را در پورتو والارتا، مکزیک تحویل بگیرد؛ همراه دوست مکانیکش (چارلز مارتین اسمیت) که در آنجا با یک جیب‌بر بازیگوش آشنا می‌شوند و هربی علاقه‌ای خاص به او پیدا می‌کند. جان ورنون و ریچارد یکل در نقش شرورهای داستان ظاهر می‌شوند و هاروی کورمن نقش کاپیتان دیوانهٔ یک کشتی کروز را بازی می‌کند؛ کلوریس لیچمن و الیسا داوالوس هم به‌عنوان مسافر حضور دارند. «Herbie Goes Bananas» (۱۹۸۰) از میان چهار فیلم اصلی هربی، مورد علاقهٔ من است. داستان بامزه و گیراتری نسبت به سه فیلم قبلی دارد و بازیگران شناخته‌شده همه تلاش خود را کرده‌اند، به‌ویژه کورمن و لیچمن. مشخصاً بازیگران از ایفای نقش لذت برده‌اند و این در فیلم ملموس است. نکتهٔ برجسته اینکه در این فیلم هربی حرف می‌زند، هرچند به زبانی مخصوص ماشین‌ها و نه انگلیسی. الیسا داوالوس تا این نقطه زیباترین زن حاضر در مجموعهٔ هربی است و چندین چهرهٔ جذاب دیگر نیز در حاشیه دیده می‌شوند. فیلم بعدی، بازسازی تلویزیونی «The Love Bug» (۱۹۹۷) است که آن را هم در میان آثار سری دوست دارم و پس از آن «Herbie Fully Loaded» (۲۰۰۵) فیلم خوبی است. من نسخهٔ ۱۹۹۷ را بیشتر می‌پسندم چون داستانش گیراتر است و هربی تاریک و الکساندرا ونت‌ورث در آن حضور دارند. مدت فیلم ۱ ساعت و ۴۰ دقیقه است و در مکزیک (پورتو والارتا، گوادالاخارا و تیخوانا)، پاناما (کانال پاناما و شهر پاناما) و حوالی لس‌آنجلس (ونچورا و بوربانک) فیلم‌برداری شده است. نمره: B --- مگر نمی‌شد هربی بیچاره را بگذارند برود و در یک موزهٔ خودرو حسابی ازش مراقبت کنند؟ کمی روغن و شسته‌رفته شدن شیشه‌ها، همین کمکش می‌کرد. اما نه—باید او را هم می‌کشاندند تا در یک پروندهٔ تقلبی و مشکوک مکزیکی درگیر شود. هربی به «پیت» (استفن دبلیو. برنز) می‌رسد که خب کمی ناامید است چون انتظار نداشته ماشینش فراری باشد. او و دوستش «دی.جی.» (چارلز مارتین اسمیت) کم‌کم می‌فهمند هربی ارادهٔ خودش را دارد و تصمیم می‌گیرند او را در یک مسابقه در برزیل شرکت دهند. در راه، توسط «پاکو» (خواکین گارای سوم) فریفته می‌شوند و در تلاش برای پس گرفتن کیف‌هایشان درمی‌یابند وارد یک باند تبهکاری به رهبری «پریندل» (جان ورنون) شده‌اند؛ آن باند دنبال عکسی است که همان بچه جیبی از کیف او قاپیده است. کودک فراری در هربی پناه می‌گیرد و هربی هم روی یک کشتی اقیانوس‌پیما به سمت پاناما می‌گریزد. این سفر به «عمه لوئیز» (کلوریس لیچمن) فرصتی می‌دهد تا پیت خوش‌قیافه را با خواهرزادهٔ کتاب‌خوانش «ملیسا» (الیزا داوالوس) جفت کند، و خیلی زود اوضاع شلوغ می‌شود؛ این نسخهٔ پرزرق‌وبرقِ «Dukes of Hazzard» هرگز از دندهٔ دوم بیرون نمی‌آید. چند لحظهٔ خنده‌دار وجود دارد، مثل کاپیتان کشتی «بلیت» که رفتاری شبیه کاپیتان بلی دارد و حکم‌آور و شدید است—ای کاش آن شیوه را بر نویسندگان این ماجرای بی‌پایه و زائد اعمال می‌کردند؛ من فیلم را واقعاً ضعیف دیدم. پر از تعقیب‌های ماشینی و شوخی‌های فیزیکی معمول است، اما لطفاً بس کنید—دیگر کافی است.