فیلم The Toll 2020

زنی مسافر که با راننده «عجیب» اوبر در جاده‌ای روستایی گیر می‌افتد یک راننده اوبر خجالتی و کم‌رو از میشیگان (مکس تاپلین) یک زن جوان خسته را در فرودگاه (جردن هیز) سوار می‌کند تا او را به مزرعهٔ پدری‌اش برساند، اما خودرو به‌طور مرموزی در اعماق جنگل خراب می‌شود و اتفاقات عجیب و مرموزی آغاز می‌شود. «The Toll» (۲۰۲۰) به نویسندگی و کارگردانی مایکل نادر، از لحاظ...

زنی مسافر که با راننده «عجیب» اوبر در جاده‌ای روستایی گیر می‌افتد یک راننده اوبر خجالتی و کم‌رو از میشیگان (مکس تاپلین) یک زن جوان خسته را در فرودگاه (جردن هیز) سوار می‌کند تا او را به مزرعهٔ پدری‌اش برساند، اما خودرو به‌طور مرموزی در اعماق جنگل خراب می‌شود و اتفاقات عجیب و مرموزی آغاز می‌شود. «The Toll» (۲۰۲۰) به نویسندگی و کارگردانی مایکل نادر، از لحاظ فنی خوب ساخته شده و فیلمی مستقل در ژانر معمایی/ترسناک است که ساختار اصلی داستانش را از «Wind Chill» (۲۰۰۷) وام گرفته، اما به اندازهٔ آن خوب یا تأثیرگذار نیست. اگر از این نوع فیلم‌ها خوشتان می‌آید، ارزش یک بار دیدن را دارد، اما احتمالاً ناامید می‌شوید. هرچند دو شخصیت اصلی تا حد کافی جالب‌اند و حسِ ترسناکی در موقعیت وجود دارد و معمای مرکزی هم کنجکاوی‌برانگیز است (نمی‌خواهم چیزی لو بدهم)، تکرارِ توهماتِ افزایشی برای من خسته‌کننده بود. آنچه واقعاً کار را خراب می‌کند، یک پیچش جزئی در پایان است که با آنچه تا آن لحظه بیننده را به باورش هدایت کرده، در تضاد است (عمداً مبهم می‌گویم). «Wind Chill» هم پیچش کوچکی داشت، اما آن پیچش ارگانیک و به‌جا بود؛ این پیچش در «The Toll» کاملاً ساختگی به‌نظر می‌رسد و تماشاگر را با احساسی از فریب‌خوردگی و دل‌زدگی تنها می‌گذارد. دست‌کم این تجربهٔ من بود. با این حال از فیلم‌سازی، داستان، فضای وهم‌آلودِ جنگلی و بازیگران خوشم آمد. اگر توهمات کمتر، پیچش ساختگی حذف می‌شد و تمرکز بیشتری روی معمای فراطبیعی بود، این فیلم می‌توانست در حد و اندازهٔ «Wind Chill» قرار بگیرد. مدت فیلم ۱ ساعت و ۲۰ دقیقه است و در انتاریو، کانادا فیلم‌برداری شده. نمره: C-