فیلم Pépé le Moko 1937

اولین تجربه‌ام با آثار دووییه و گابن بود. باورم نمی‌شد همه‌چیز در این فیلم تا این حد خوب باشد. گابن واقعاً شگفت‌انگیز است و حضوری گسترده و نافذ روی پرده دارد، حتی بدون اینکه کار زیادی انجام دهد؛ او مرا به یاد دنیرو یا پسچی می‌اندازد، طوری که وقتی او را تماشا می‌کنی اصلاً به این فکر نمی‌روی که او بازیگر است، بلکه کاملاً همان...

اولین تجربه‌ام با آثار دووییه و گابن بود. باورم نمی‌شد همه‌چیز در این فیلم تا این حد خوب باشد. گابن واقعاً شگفت‌انگیز است و حضوری گسترده و نافذ روی پرده دارد، حتی بدون اینکه کار زیادی انجام دهد؛ او مرا به یاد دنیرو یا پسچی می‌اندازد، طوری که وقتی او را تماشا می‌کنی اصلاً به این فکر نمی‌روی که او بازیگر است، بلکه کاملاً همان شخصیت است. سایر بازی‌ها هم عالی‌اند و پرداخت شخصیت‌ها فوق‌العاده است؛ هر شخصیت، حتی نقش‌های کم‌اهمیت، منحصر‌به‌فرد و سنجیده به نظر می‌رسد. کارگردانی، تدوین و فیلمنامه هم بسیار خوب‌اند. از آن صحنه‌های کوچک که شخصیت‌های فرعی فرصت درخشیدن پیدا می‌کنند لذت بردم، مثل لحظه‌ای که زنی صدای خودش را روی گرامافون گوش می‌دهد. فیلمی استثنایی — ۵/۵