فیلم Krampus 2015

داستان کریسمسی‌ ترسناک درباره یک خانواده. شاید هیچ‌کس انتظارش را نداشت؛ فیلمی غافلگیرکننده، به‌ویژه با تم «ضدکریسمس». آخرین باری که این حس را تجربه کردم، احتمالا فیلم فنلاندی Rare Exports بود که بعد از دیدن این فیلم یاد آن افتادم. باورم نمی‌شد برای گروه سنی PG-13 درجه‌بندی شده — البته در کشورهای دیگر ممکن است تفاوت داشته باشد. صحنه‌های ترسناک زیادی هست، حتی برای بزرگسالان، ولی...

داستان کریسمسی‌ ترسناک درباره یک خانواده. شاید هیچ‌کس انتظارش را نداشت؛ فیلمی غافلگیرکننده، به‌ویژه با تم «ضدکریسمس». آخرین باری که این حس را تجربه کردم، احتمالا فیلم فنلاندی Rare Exports بود که بعد از دیدن این فیلم یاد آن افتادم. باورم نمی‌شد برای گروه سنی PG-13 درجه‌بندی شده — البته در کشورهای دیگر ممکن است تفاوت داشته باشد. صحنه‌های ترسناک زیادی هست، حتی برای بزرگسالان، ولی صحنه‌های دلخراش یا خون‌آشامانه نشان داده نمی‌شود. بخش‌های خشونت‌آمیز خوب فیلم‌برداری و تدوین شده‌اند؛ طوری که جزئی از داستان باقی می‌مانند بدون اینکه مستقیم نشان داده شوند. به نظرم این انتخابی هوشمندانه بود با در نظر گرفتن مخاطبِ خانواده، و در نهایت هم جواب داده است. داستان را قبل از دیدن نمی‌دانستم و چند کلمه در فیلم برایم نامفهوم بود. در حین تماشا نگران جلوه‌های بصری بودم چون بودجه‌ی زیادی ندارد و بازیگران هم از ستاره‌های درجه‌یک نیستند. با این حال، نتیجه کلی خوب از آب درآمد؛ اشکال بزرگ و قابل‌توجهی ندارد و ایرادهای جزئی را می‌توان نادیده گرفت. فیلم تعلیق خوبی ایجاد می‌کند به‌طوری که تماشاگر بی‌حرکت می‌مانَد. با همه‌ی این‌ها به نظرم ارزش دیدن را دارد؛ فقط بدانید که داستان پیچیده‌ای ندارد و بر پایه‌ی وضعیت هراسی در کولاک شدید ساخته شده که آدم‌ها یکی‌یکی ناپدید می‌شوند. ۷/۱۰ ترکیبی از نقاط قوت و ضعف. Krampus پتانسیل زیادی داشت به‌واسطهٔ تم‌های تاریکش، اما متأسفانه خودش را در ملودرام دورهمی خانوادگی جشن پایین می‌آورد. پایان‌بندی را هم خیلی نپسندیدم؛ نه اینکه ذاتاً بد باشد، فقط برایم معمولی بود. آدام اسکات در نقش تام عملکرد قابل‌قبولی دارد، و تونی کولِت در نقش سارا کمی بهتر است؛ هرچند تفاوت زیاد نیست. جالب‌ترین شخصیت Omi با بازی Krista Stadler است، اما آن‌طور که انتظار داشتم یا می‌خواستم به عمق‌ش نمی‌پردازند. شخصیت هاواردِ دیوید کوهنر کمی ضعیف است، اما خودش بازی‌گرِ قابل‌اطمینانی است. از میان بازیگران جوان‌تر، Emjay Anthony (مکس) و Stefania LaVie Owen (بت) عملکردی متوسط دارند. نکات مثبت هم هست: بخش‌هایی از ساخت تعلیق خوب‌اند هرچند پایان‌های آن‌ها کمی ضعیف‌اند. ضدقهرمان‌ها ظاهر جذابی دارند، مخصوصاً آدمک‌های زنجبیلی و جک‌این‌باکس. موسیقی متن هم فضایی از آهنگ‌های کریسمس را خوب در خود جای داده. در کل چیز وحشتناکی نیست، اما برای من چندان لذت‌بخش از آب درنیامد. شنیده بودم این بازخوانی فولکلور نکات خوبی دارد؛ واقعاً هم بد نبود و لحظاتی خنده‌دار و بازیگران قابل‌قبلی داشت، ولی من کلاً جذبش نشدم. جلوه‌ها قابل‌قبول بودند و عناصر وحشت هم خوب کار شده بود، اما هرگز کاملاً درگیرم نکرد. نه دقیقاً یک کلاسیکِ وحشتِ کریسمس است و نه دلم می‌خواهد به‌زودی دوباره ببینمش. ۳.۲۵/۵ Krampus تکراری کم‌تلاش از فیلم‌های کمدی بهتر است که رویش پوششِ فیلمِ وحشت کشیده‌اند. فکر می‌کنم قصدشان طنز سیاه بوده، ولی در نهایت نه به‌عنوان وحشت و نه به‌عنوان طنز جواب نمی‌دهد.