فیلم V for Vendetta 2005

با انبوه فیلم‌های اقتباسی از کتاب‌های کمیک که در سال ۲۰۱۷ ساخته شدند، درک نقش وی برای وِندتا در فرهنگ «فیلم‌های کمیکی» دشوار است. این فیلم یکی از موفقیت‌های اولیهٔ این ژانر بود و هنوز هم به گونه‌ای می‌درخشد که بسیاری از فیلم‌های دیگر (نگاه به تو، مارول) نتوانسته‌اند. فضای زمخت و تاریک داستان قابل دست‌کم گرفتن نیست؛ این روایت واقعاً تاریک است. با این...

با انبوه فیلم‌های اقتباسی از کتاب‌های کمیک که در سال ۲۰۱۷ ساخته شدند، درک نقش وی برای وِندتا در فرهنگ «فیلم‌های کمیکی» دشوار است. این فیلم یکی از موفقیت‌های اولیهٔ این ژانر بود و هنوز هم به گونه‌ای می‌درخشد که بسیاری از فیلم‌های دیگر (نگاه به تو، مارول) نتوانسته‌اند. فضای زمخت و تاریک داستان قابل دست‌کم گرفتن نیست؛ این روایت واقعاً تاریک است. با این حال پیام کلی فیلم، پیام امید است؛ و نشان‌دادن امید کار دشواری است. فیلم با کمک فیلم‌برداری برجسته و برش‌های اکشن در حرکت آهسته هر دو جنبه—تاریکی و امید—را به‌خوبی ثبت می‌کند. وقتی این فیلم را تماشا می‌کنم، حس می‌کنم اتفاقی بزرگ‌تر دور و برم در جریان است؛ و صادقانه بگویم در سال ۲۰۱۷ این فیلم بیش از همیشه مرتبط به نظر می‌رسد. موضوعاتی مانند امپراتوری‌های رسانه‌ای تحت کنترل دولت، فساد گسترده در بالاترین سطوح حکومت و خفه‌شدن هر آنچه «دیگر» است، در تار و پود فیلم نفوذ کرده‌اند، و همهٔ اینها در منظری کابوس‌وار و نوآر-مانند از لندنِ آیندهٔ فاشیستی به زیبایی به تصویر کشیده شده‌اند. بیش از یک دهه پس از ساخت، می‌توانم صادقانه بگویم که این فیلم هنوز به‌عنوان یکی از آثار برجستهٔ فیلم‌های کمیکی می‌درخشد و مضامین آن تا زمانی که در جهان انسان‌هایی باشند که وجود دیگران را محدود می‌کنند، همچنان صادق خواهند ماند. فقط باید امیدوار بود که روزی این جهان دیگر واقعی‌تر از امروز به نظر نرسد. فیلم وی برای وِندتا وقتی برای اولین‌بار در سال ۲۰۰۶ دیدم، فیلمی نبود که واقعاً دوستش داشته باشم؛ بعداً هم که چند سال پیش روی دی‌وی‌دی یا بلوری منتشر شد دوباره دیدمش و الان پس از بازبینی هم احساس تقریباً همان است. اجراهای خوبی از هیوگو ویوینگ (قابل تحسین، چون تقریباً تماماً پشت نقاب بود) و ناتالی پورتمن وجود دارد، اما فیلم کمی زمخت و مستقیم است (شاید این ویژگی با رمان گرافیکی همخوانی داشته باشد)، و من ارتباط عاطفی عمیقی با شخصیت‌ها یا داستان برقرار نکردم. از سکانسی به سکانس هم چیز برجسته‌ای که چشمگیر باشد دیده نمی‌شود. امتیاز: ۳.۵ از ۵.