فیلم Heaven Can Wait 1978

شاید وارن بیتی هم طرفدار آثار پاول و پرس‌باگر بوده، چون ردپاهایی از فیلم «مسئله زندگی و مرگ» (۱۹۴۶) در این‌جا دیده می‌شود. به‌جای یک خلبان جنگنده، این بار «جو» کوارتربک (با بازی بیتی) به‌اشتباه برای بردن بهشت با کنکورد انتخاب می‌شود. او نزد رئیس «جردن» (جیمز میسون) اعتراض می‌کند و جردن درمی‌یابد که این مرد قرار بوده هنوز پنجاه سال یا بیشتر با زندگی...

شاید وارن بیتی هم طرفدار آثار پاول و پرس‌باگر بوده، چون ردپاهایی از فیلم «مسئله زندگی و مرگ» (۱۹۴۶) در این‌جا دیده می‌شود. به‌جای یک خلبان جنگنده، این بار «جو» کوارتربک (با بازی بیتی) به‌اشتباه برای بردن بهشت با کنکورد انتخاب می‌شود. او نزد رئیس «جردن» (جیمز میسون) اعتراض می‌کند و جردن درمی‌یابد که این مرد قرار بوده هنوز پنجاه سال یا بیشتر با زندگی دنیایی‌اش همراه باشد. پس برگردانیمش. نه، دیگر فایده ندارد — او قبلاً سوزانده شده است. این برای موجودات آسمانی هم یک پازل بیش از حد پیچیده است. جردن تصمیم می‌گیرد بدن نفر بعدی در صف را قرض بگیرد و به بدن میلیونر صنعتگر «فارنسورث» می‌رسد. این مرد دشمنان بیشتری از آن دارد که بتواند شمارش کند، از جمله همسر دسیسه‌چینش (دیان کانن) و فعال بریتانیایی سرسخت «بتی» (جولی کریستی) که مصمم است روستای محلش برای ساخت یک پالایشگاه نفت تخریب نشود. حالا که او به‌خوبی در بدن جدید جا گرفته، تنها به بازگشت به بازی فکر می‌کند — و این‌بار می‌تواند واقعاً یک تیم بخرد. وقتی دوباره با مربی «مکس» (جک واردن) متحد می‌شود و موفق می‌شود او را از هویت واقعی‌اش قانع کند، با یک کمدی ملایم طرفیم که از ارزش‌های کار تیمی و شیوه‌های کسب‌وکار با آگاهی زیست‌محیطی تمجید می‌کند. دیان کانن در نقش همسر دسیسه‌چین، صحنه‌ها را از آن خود می‌کند، اما میسون تأثیر چندانی ندارد و در کل اثر بیشتر شبیه یک فیلم نسبتاً بی‌رمق و پیش‌بینی‌پذیر است که لحظاتی دارد اما کم‌تر از حد لازم. با این حال، قابل تماشا است — به‌ویژه در یک بعدازظهر بارانی اگر از تلویزیون پخش شود.