فیلم The Clan 2015

خانواده‌ای با راز تاریک بیشتر می‌توان گفت فیلمی «بر اساس واقعیت» است تا یک بیوپیک، چون قرار نیست از رفتار این خانواده الگوبرداری کنیم. این یک درام جنایی-تریلر است که در اوایل دههٔ ۱۹۸۰ در آرژانتین، زمانی که دموکراسی بازگشته بود، جریان دارد. داستان حول خانوادهٔ طبقه‌متوسطِ پوچیوس می‌چرخد؛ خانواده‌ای بزرگ که اعمالشان غیردمزدی و غیرانسانی بود: آدم‌ربایی برای دریافت باج. اما در نهایت معاملهٔ راحت...

خانواده‌ای با راز تاریک بیشتر می‌توان گفت فیلمی «بر اساس واقعیت» است تا یک بیوپیک، چون قرار نیست از رفتار این خانواده الگوبرداری کنیم. این یک درام جنایی-تریلر است که در اوایل دههٔ ۱۹۸۰ در آرژانتین، زمانی که دموکراسی بازگشته بود، جریان دارد. داستان حول خانوادهٔ طبقه‌متوسطِ پوچیوس می‌چرخد؛ خانواده‌ای بزرگ که اعمالشان غیردمزدی و غیرانسانی بود: آدم‌ربایی برای دریافت باج. اما در نهایت معاملهٔ راحت و ساده‌ای شکل نمی‌گیرد. تا چه مدت این کار ادامه داشت و سرانجام چگونه پایان یافت، در بخش‌های پایانی فیلم روشن می‌شود. این فیلم انتخاب آرژانتین برای اسکار سال گذشته بود؛ انتخابی که به‌نظر من اشتباه بود. در گیشهٔ داخلی هم بسیار پُرفروش شد. از نظر فنی فیلم به‌خوبی ساخته شده است؛ کارگردانی و فیلمنامه از نقاط قوت آن‌اند. می‌توان این فیلم را دید تا حقیقت را بشناسیم، نه چیز دیگری، چون پیام کلی‌اش منفی است. فیلم تقریباً صد دقیقه است، فضایی تاریک و سنگین دارد و تنها مقدار کمی رمانس در آن دیده می‌شود. بازیگران عملکرد خوبی داشتند، هرچند نقش‌ها عمدتاً منفی‌اند. فیلم‌های زیادی با لحن تیره وجود دارند که با وجود ارتکاب خطا توسط شخصیت‌ها، تماشای‌شان لذت‌بخش است و گاهی حتی برای آن‌ها دل می‌بندیم—مثلاً سرقت یا تم‌های انتقامی. اما گاهی در تشویق چنین آثاری مردد می‌شوم، به‌ویژه وقتی که نمایش جدی و ناآرام‌کننده‌ای ارائه می‌دهند؛ باعث می‌شود گمان کنم تنها افراد بیمار از این نوع آثار لذت می‌برند. اخیراً همین احساس را دربارهٔ فیلم شیلیایی «باشگاه» تجربه کردم و حالم از آن به هم خورد. از جنبهٔ فیلم‌سازی قدردانی می‌کنم، اما فکر می‌کنم این سوژه بهتر بود به‌صورت مستند روایت می‌شد. روایت فیلم یک‌طرفه است و همه‌چیز از زاویهٔ خانواده پوشش داده شده؛ اگر بخش‌هایی دربارهٔ نحوهٔ مواجههٔ پلیس یا خانواده‌های قربانیان هم گفته می‌شد، فیلم کاملاً متفاوتی می‌بود و شاید آن‌وقت آن را می‌پسندیدم. در مجموع فیلم قابل قبول است، اما من طرفدارش نیستم. ۶/۱۰