فیلم Awakenings 1990

یک فیلم «بیمارستانی» با بازی رابین ویلیامز و رابرت دنیرو، بر پایه یک داستان واقعی پزشکی خجالتی (رابین ویلیامز) در سال ۱۹۶۹ در بیمارستانی در برانکس مشغول به کار می‌شود و به چند بیمار در حالت کتاتونیک که پس از اپیدمی آنسفالیتِ ۱۹۱۷–۱۹۲۸ دچار این وضعیت شده‌اند رسیدگی می‌کند. او روی دارویی جدید آزمایش می‌کند که امید بازگرداندن آن‌ها را فراهم می‌سازد. رابرت دنیرو نقش بیمار...

یک فیلم «بیمارستانی» با بازی رابین ویلیامز و رابرت دنیرو، بر پایه یک داستان واقعی پزشکی خجالتی (رابین ویلیامز) در سال ۱۹۶۹ در بیمارستانی در برانکس مشغول به کار می‌شود و به چند بیمار در حالت کتاتونیک که پس از اپیدمی آنسفالیتِ ۱۹۱۷–۱۹۲۸ دچار این وضعیت شده‌اند رسیدگی می‌کند. او روی دارویی جدید آزمایش می‌کند که امید بازگرداندن آن‌ها را فراهم می‌سازد. رابرت دنیرو نقش بیمار اصلی را بازی می‌کند؛ جولی کاونر پرستار او و جان هِرد سرپرستش است. پنلوپه آن میلر نیز در نقش یک احتمالِ علاقه‌مندی عاشقانه حضور دارد. «Awakenings» (۱۹۹۰) بر پایه یادداشت‌هایِ الیور سَکسِ سال ۱۹۷۳ با همین عنوان ساخته شده که رویداد واقعی تابستان ۱۹۶۹ را روایت می‌کرد. اینکه فیلمی بیمارستانی درباره بیمارانی است که در تلاش برای بازیابی خودند، آن را در کنار آثاری مانند «پرواز بر فراز آشیانه فاخته» (۱۹۷۵) و «غریزه» (۱۹۹۹) قرار می‌دهد، اما به اندازهٔ آن‌ها تأثیرگذار نیست. در فیلم جذابیت انسانیِ کافی فراتر از همدلی تماشاگر با رنج بیماران و آرزوی بهبودشان دیده نمی‌شود. فیلم از پیش‌بینی‌پذیریِ آشکاری رنج می‌برد—مثلاً اسمِ لئونارد روی نیمکت و ماجرای «یک فنجان قهوه»—اما با این همه این داستان ارزشِ روایت داشت و من از دیدنش پشیمان نیستم؛ صرفاً کمی اغراق‌شده به نظر می‌رسد. مدت فیلم دو ساعت است و در برانکس، بروکلین و کوئینزِ نیویورک فیلم‌برداری شده است. نمره: C+