فیلم Into the Blue 2005

Into the Blue نوآوری چشمگیری ندارد، اما تریلری محکم با بازیگران جذاب، داستانی پرتعلیق و ارزش تماشا است. این فیلم بیشتر به‌خاطر استفاده از جذابیت بازیگرانش برای تبلیغ یک اثر کم‌بودجه شناخته می‌شود، اما اگر واقعا وقت بگذارید و فیلم را ببینید، با یک تریلر قابل‌قبول روبه‌رو خواهید شد که شکار گنج، حملات کوسه، پیچش‌های داستان، قاچاقچیان مواد و موارد دیگر را در خود دارد. پاول...

Into the Blue نوآوری چشمگیری ندارد، اما تریلری محکم با بازیگران جذاب، داستانی پرتعلیق و ارزش تماشا است. این فیلم بیشتر به‌خاطر استفاده از جذابیت بازیگرانش برای تبلیغ یک اثر کم‌بودجه شناخته می‌شود، اما اگر واقعا وقت بگذارید و فیلم را ببینید، با یک تریلر قابل‌قبول روبه‌رو خواهید شد که شکار گنج، حملات کوسه، پیچش‌های داستان، قاچاقچیان مواد و موارد دیگر را در خود دارد. پاول واکر و جسیکا آلبا در نقش یک زوج عاشق که با مشاغل خرد در باهاما زندگی می‌کنند و رویای راه‌اندازی دستگاه نجات‌گذاری خود را در سر دارند، خوب ظاهر شده‌اند. جست‌وجوی آن‌ها برای گنج با تلاش‌های یک قاچاقچی برای بازیابی محموله مفقودشده درهم می‌آمیزد. دامنه خطرها یکی‌یکی افزایش می‌یابد: حملات کوسه، همکارانی که آن‌طورها قابل‌اعتماد از آب درنمی‌آیند و پیچش‌های غیرمنتظره. با توقع درست، این شکار گنج هیجان‌انگیز و پرتعلیق ممکن است خودِ یک گنج پنهان باشد. پوستر فیلم تا حدی حرف را کامل می‌زند؛ اگر دنبال جذابیت بصری هستید، در حدود یک ساعت اول پاول واکر و جسیکا آلبا شما را ناامید نمی‌کنند. بعدتر که مجبورند باز هم لباس بپوشند و بازی کنند، با ترکیبی تا حدی دور از باور از قاچاق مواد مخدر و غواصی برای یافتن لاشه‌ها روبه‌رو می‌شویم. همین فعالیت است که این دو و همراهانشان—«برايس» (اسکات کین) و «آماندا» (اشلی اسکات)—را امیدوار می‌کند که می‌توانند ثروتی به‌دست آورند. مشکل این است که نمی‌توان به‌سادگی گنجینه‌های قدیمی را از کف دریا بالا کشید و با آن آرام به بندر بازگشت. ما از آغاز می‌دانیم که یک هواپیما سقوط کرده و مقدار زیادی کوکائین داشته است — و آن‌ها آن را پیدا می‌کنند. ابتدا هیچ تمایلی به دخالت ندارند، اما بعد تصمیم می‌گیرند آن را بفروشند که این تصمیم آن‌ها را در تضاد با «بیَتس» (جاش برولین) قرار می‌دهد، کسی که می‌خواهد هم از محموله استفاده کند و هم سود ببرد. با تندتر شدن ریتم، مجموعه‌ای از صحنه‌های پرجنب‌وجوش در آب و خشکی در پی هم می‌آیند. فیلم آن‌قدرها هم بد نیست؛ به‌ویژه بیست دقیقه پایانی—با وجود برخی جلوه‌های ویژه نسبتاً آشکار—واقعا هیجان‌انگیز است و همه را درگیر تنش و آب می‌کند. بهتر است فرق بین کوسه ببری و ماهی تن را بلد باشید. برولین نقش منفیِ قابل‌قبولی ارائه می‌دهد، کین هم در قالبی شوخ گفته می‌شود، و دو بازیگر روی پوستر نشان می‌دهند که چهره‌های جذاب هنوز جایگاهی در صفحه نمایش دارند.