بیوگرافی
ویلیام دی کالهون (3 اوت 1934 – 7 دسامبر 1989) کشتی‌گیر حرفه‌ای آمریکایی بود که با نام حرفه‌ای «هِی‌استک» یا «هِی‌استکس» کالهون فعالیت می‌کرد.
ویلیام دی کالهون که در 3 اوت 1934 به دنیا آمد، در مزرعه‌ای در مک‌کینیِ تگزاس بزرگ شد؛ حومه‌ای روستایی در شهرستان کالین، در حدود 30 مایلی...
ویلیام دی کالهون (3 اوت 1934 – 7 دسامبر 1989) کشتی‌گیر حرفه‌ای آمریکایی بود که با نام حرفه‌ای «هِی‌استک» یا «هِی‌استکس» کالهون فعالیت می‌کرد.
ویلیام دی کالهون که در 3 اوت 1934 به دنیا آمد، در مزرعه‌ای در مک‌کینیِ تگزاس بزرگ شد؛ حومه‌ای روستایی در شهرستان کالین، در حدود 30 مایلی (48 کیلومتری) شمال دالاس. او در 14 سالگی 300 پوند (140 کیلوگرم) وزن داشت و معمولاً برای صبحانه یک دوجین تخم‌مرغ می‌خورد. در اوایل بیست‌سالگی، وزن کالهون به بیش از 600 پوند (270 کیلوگرم) رسید. بنا بر روایتی مشهور، یک برگزارکنندهٔ دوره‌گرد مسابقات کشتی، هنگامی که کالهون را در حال بلند کردن گاوها و جابه‌جا کردنشان در یک مزرعه دید، استعداد او را کشف کرد. کالهون در سال 1955 وارد عرصهٔ کشتی حرفه‌ای شد و برای اورویل براون، برگزارکنندهٔ محلی مسابقات، شروع به رقابت کرد.
او ابتدا با نام «پسر روستایی کالهون» در مناطق مختلف، از جمله هیوستون، کانزاس‌سیتی و کانادا، به میدان می‌رفت. بااین‌حال، نخستین حضور سراسری او در برنامهٔ تلویزیونی سرگرمی «مهمانی خانگی» آرت لینک‌لتر بود؛ برنامه‌ای که در آن کالهون عدل‌های کامل علوفه را به انباری مرتفع پرتاب می‌کرد. در پی این نمایش قدرت، او نام «هِی‌استکس کالهون» را برای خود برگزید. کالهون با درک ظرفیت نمایشی چنین شخصیتی، تصمیم گرفت با معرفی مورگانز کورنر در آرکانزاس به‌عنوان زادگاه ساختگی خود، ریشی انبوه، تی‌شرتی سفید، لباس سرهمی آبی و یک نعل اسب واقعی که با زنجیر به گردن می‌آویخت، شخصیت روستایی خود را اغراق‌آمیزتر کند. افزون بر این، اگرچه برگزارکنندگان معمولاً او را در مسابقات قهرمانی قرار نمی‌دادند، به‌ندرت در مسابقه‌ای شکست می‌خورد. او اغلب در مسابقات نابرابر و بتل رویال شرکت داده می‌شد. در اوایل دههٔ 1960، او در مدیسون اسکوئر گاردن طی مجموعه‌ای از رویارویی‌های پرتبلیغات، مقابل کشتی‌گیر غول‌پیکر دیگری به نام هپی هامفری قرار گرفت که به‌عنوان سنگین‌وزن‌ترین کشتی‌گیر جهان معرفی می‌شد. در 14 آوریل 1961، در آمفی‌تئاتر بین‌المللی شیکاگو، او برای دومین بار تلاش کرد عنوان قهرمانی ایالات متحده را به دست آورد و «نیچر بوی» بادی راجرز، قهرمان سنگین‌وزن ایالات متحدهٔ NWA در کپیتول رسلینگ، را به چالش کشید. این مسابقه با شکست او پایان یافت؛ راجرز با یک دراپ‌کیک کالهون را به سمت طناب‌های رینگ پرتاب کرد، طناب میانی پاره شد و کالهون روی کف بتنی افتاد و به دلیل بازنگشتن به رینگ تا پایان شمارش داور، بازنده اعلام شد. کالهون نخستین مسابقهٔ قهرمانی خود مقابل راجرز را نیز در 28 ژانویهٔ 1961 در سالن سانی‌ساید گاردن نیویورک باخته بود. او همچنین برای NWA: آل‌استار رسلینگ در ونکوور کشتی گرفت و در آنجا دو بار همراه با دان لیو جاناتان قهرمان تگ تیم کانادای NWA شد. در سال 1966، او با جک بریسکوی جوان قهرمانی تگ تیم سه‌ایالتی NWA و با دان لیو جاناتان قهرمانی تگ تیم کانادای NWA را به دست آورد. پس از آن، به جذب هواداران برای سازمان نوپای شمال‌شرق، فدراسیون جهانی کشتی (WWWF)، کمک کرد. در 30 مه 1973، کالهون همراه با تونی گاریا، تیم دونفرهٔ ژاپنی مستر فوجی و پروفسور تورو تاناکا را شکست داد و عنوان قهرمانی تگ تیم WWF را به دست آورد. او تا سال 1979 به همکاری با WWWF ادامه داد. وزن کالهون و وخامت وضعیت سلامتی‌اش سرانجام او را وادار به بازنشستگی کرد و پس از آنکه در سال 1986 پای چپش را بر اثر دیابت از دست داد، در یک تریلر مسکونی با عرض دوبرابر معمول خانه‌نشین شد. او در 7 دسامبر 1989، در 55 سالگی درگذشت.
در سال 2003، WWE او را در فهرست 50 سوپراستار برتر تاریخ خود قرار داد. در 31 مارس 2017، کالهون پس از مرگ به بخش «میراث» تالار مشاهیر WWE راه یافت.
نمایش بیشتر
