فیلم Brooklyn 45 2023

مجذوب پیچیدگی هوشمندانهٔ «Brooklyn 45» شدم؛ فیلمی ماورایی در فضای تاریخی به‌کارگردانی و نویسندگی تد گوگه‌گان که دربارهٔ یک سِانس هراس‌انگیز در آمریکای پس از جنگ جهانی دوم و پیامدهای ناخوشایند آن است. این درام ماورایی گفتگومحور که به تعقیب ارواح استعاری (و گاه واقعی) گذشته می‌پردازد، قصه‌ای به‌شدت غیرقابل‌پیش‌بینی و مضامینی قابل‌تأمل دارد که آن را به یک تریلر مناسب اهل فکر تبدیل می‌کند. داستان...

مجذوب پیچیدگی هوشمندانهٔ «Brooklyn 45» شدم؛ فیلمی ماورایی در فضای تاریخی به‌کارگردانی و نویسندگی تد گوگه‌گان که دربارهٔ یک سِانس هراس‌انگیز در آمریکای پس از جنگ جهانی دوم و پیامدهای ناخوشایند آن است. این درام ماورایی گفتگومحور که به تعقیب ارواح استعاری (و گاه واقعی) گذشته می‌پردازد، قصه‌ای به‌شدت غیرقابل‌پیش‌بینی و مضامینی قابل‌تأمل دارد که آن را به یک تریلر مناسب اهل فکر تبدیل می‌کند. داستان در یک اتاق نشیمن واقع در طبقه همکفِ یک خانهٔ آجری در بروکلین رخ می‌دهد و در طول شب ۲۷ دسامبر ۱۹۴۵ شکل می‌گیرد. کْلایو (با بازی لاری فسندن) که تازه همسرش را از دست داده، دوستان صمیمی و هم‌رزمایش آرچی (جرمی هلم)، پال (ازرا بازینتون)، مارلا (آن رمزی) و باب (ران ای. رینز) را برای نوشیدنی دعوت می‌کند. به‌خاطر اندوه فقدان همسر، کْلایو از دوستانش می‌خواهد در یک سِانس خودجوش شرکت کنند تا کنجکاوی‌اش ارضا شود. ابتدا تردید می‌کنند اما سرانجام قبول می‌کنند. آنچه رخ می‌دهد رویدادی ماورایی است که آن‌ها را در تله‌ای بدون راه فرار قرار می‌دهد، دوستان را به دشمن تبدیل می‌کند و گروه را در وضعیتی می‌گذارد که خشونت شاید تنها گزینهٔ پیش رو باشد. ایدهٔ فیلمنامه پیشرفته و اصیل است و روایت جذابی دارد. فیلمنامه رویکردی روشنفکرانه دارد و از نظامی‌گری تا مذهب را به نقد می‌کشد؛ قصه‌ای که دوستان را به خصومتی مرگبار می‌رساند. مضامین پیچیده و با دقت انتخاب‌شده به‌نظر می‌رسند و تجلی وحشت‌های جنگ، تروماهای تجربه‌شده توسط کهنه‌سربازان و خشم و نفرت ضدآلمانیِ آن دوران را به‌خوبی منعکس می‌کنند. این روایت دربارهٔ بیگانه‌ستیزی، درد، گناه و رستگاری عمق زیادی دارد و از ابتدا تا پایان مخاطب را درگیر نگه می‌دارد. این فیلم از نوعی است که می‌توان آن را به نمایش صحنه‌ای نیز بدل کرد؛ چون در یک مکان واحد رخ می‌دهد، موفقیت فیلم تا حد زیادی بسته به قوت داستان و اجرای بازیگران اصلی است. دیدن نقش‌های جدی و پرداخته‌شده برای بازیگران بالای پنجاه سال لذت‌بخش است، هر یک به‌خوبی با شخصیت خود همخوانی دارند. تک‌اتاقی بودن فیلم با طراحی صحنهٔ دقیق و غنی‌تر شده است؛ از قفسه‌های پر از کتاب تا تابلوهای روی دیوار، همه‌چیز گویی با دقت انتخاب شده تا روایت را تکمیل کند. ترس فیلم بیشتر در جنسِ ترس روان‌شناختی و گفتگومحور نهفته است تا در شوک‌های مستقیم و صحنه‌های پرهیجانِ مرسوم (با این حال دقایقی شامل ارواح و خون و جلوه‌های عملی نسبتاً خشونت‌آمیز وجود دارد که طرفداران ژانر از آن‌ها لذت خواهند برد). غافلگیری‌های غیرمنتظره واقعاً موتور پیش‌برندهٔ فیلم‌اند، بنابراین پرهیز از لو دادن جزئیات به‌شدت توصیه می‌شود. «Brooklyn 45» با ترکیب یک فرضیهٔ قوی، بازی‌های برجسته و فیلمنامه‌ای فکری، تبدیل به تریلری تاریخی و عمیقاً تأمل‌برانگیز شده است.