فیلم Amityville II: The Possession 1982

پری‌کوئل فیلم ۱۹۷۹ به جای ایجاد ترس، با اغراق خنده‌آور همراه است نسخهٔ اصلی اعتماد به نفس داشت که با تأنی تعلیق بسازد و چندین شخصیت را پرورش دهد؛ رخدادهای هولناکِ نهایی هم ظریف و مؤثر بودند. دلیل موفقیت آن در گیشه کاملاً واضح است. این فیلم اما همهٔ آن‌ها را رها می‌کند و از همان ابتدا به سراغ اتفاقاتِ صریح و بی‌ظرافت می‌رود؛ مثل قلم‌موهایی...

پری‌کوئل فیلم ۱۹۷۹ به جای ایجاد ترس، با اغراق خنده‌آور همراه است نسخهٔ اصلی اعتماد به نفس داشت که با تأنی تعلیق بسازد و چندین شخصیت را پرورش دهد؛ رخدادهای هولناکِ نهایی هم ظریف و مؤثر بودند. دلیل موفقیت آن در گیشه کاملاً واضح است. این فیلم اما همهٔ آن‌ها را رها می‌کند و از همان ابتدا به سراغ اتفاقاتِ صریح و بی‌ظرافت می‌رود؛ مثل قلم‌موهایی که در هوا معلق می‌مانند و روی دیوار نقاشی و پیام می‌کشند. خانوادهٔ مونتلی نمایندهٔ داستانی خانوادهٔ واقعی دِفیئو است که در نوامبر ۱۹۷۴ پسر بزرگ‌تر، رانالد جونیور، والدین و چهار خواهر و برادرش را در حالی که خواب بودند به قتل رساند. سازندگان آشکارا نسخهٔ ساختگی‌ای از این خانواده را ساخته‌اند و به همین دلیل چند تغییر نسبت به واقعیت رخ داده است که لازم نیست همه را فهرست کنم. در هر صورت، این خانواده دقیقاً مقابل خانوادهٔ لوتز در فیلم ۱۹۷۹ قرار دارد. به‌جای حس گرما، پدر (برت یانگ) آزارگر است و خانواده تا حدی از هم‌گسیخته‌اند. فضایی از زشتی در فیلم جریان دارد که نیمهٔ دوم آن با الهام از «جن‌گیر» تقویت می‌شود—اما به شکلی تقریباً مضحک. در میان این‌ها، داین فرانکلینِ دوست‌داشتنی نکتهٔ مثبتی است؛ هنگام فیلم‌برداری بیست ساله بود و نقش دختر شانزده-هجده ساله را بازی می‌کرد. برخی تماشاگران موجه آشکاری و ناخوش‌آیندی این فیلم را به نسخهٔ اصلی ترجیح می‌دهند، اما من نه؛ به نظرم این اثر بیشتر شبیه یک فاجعهٔ بی‌ملاحظه است. مدت زمان: ۱ ساعت و ۴۴ دقیقه. فیلم‌برداری بین مارس تا مه ۱۹۸۲ انجام شد؛ نماهای بیرونی در تامز ریور، شرق مرکزی نیوجرسی (خانه) ثبت شد و کلیسا در نقطهٔ پوینت پلِزنت بیچ، حدود بیست دقیقه شمال آن قرار دارد. نماهای داخلی در استودیویی در مکزیکوسیتی فیلم‌برداری شد و صحنهٔ انفجار خانه در پارک ملی Cumbres del Ajusco، جنوب‌غربی شهر ضبط گردید. نمره: D