فیلم Apartment 7A 2024

این فیلم را خیلی دوست داشتم. با «بچهٔ رزمری» مرتبط است و آنچه پیش از آن رخ داد را نشان می‌دهد. فیلم خوب و تماشایی است؛ اگر «بچهٔ رزمری» را دوست داشتید، این را هم خواهید پسندید. همچنین خبری از تبلیغات سیاسی یا سخنان بی‌مورد نیست که نکتهٔ مثبتی است. مشکل این بازآفرینی نسبتاً سرراست از «بچهٔ رزمری» (۱۹۶۸) این است که در نیم‌قرن اخیر داستان...

این فیلم را خیلی دوست داشتم. با «بچهٔ رزمری» مرتبط است و آنچه پیش از آن رخ داد را نشان می‌دهد. فیلم خوب و تماشایی است؛ اگر «بچهٔ رزمری» را دوست داشتید، این را هم خواهید پسندید. همچنین خبری از تبلیغات سیاسی یا سخنان بی‌مورد نیست که نکتهٔ مثبتی است. مشکل این بازآفرینی نسبتاً سرراست از «بچهٔ رزمری» (۱۹۶۸) این است که در نیم‌قرن اخیر داستان بارها و بارها بازگو شده و دیگر آن ضربهٔ نخستین و تاثیرگذاری سابق را ندارد. «تری» (جولیا گارنر) رقاصی جوان و مشتاقِ برادوی است که سقوط وحشتناکی می‌کند و از کار می‌افتد؛ بعدها برای یافتن کار یا حتی مأوایی دچار مشکل می‌شود. این مشکل وقتی حل می‌شود که زوج مسن و مهربان «کَستاوت» به او اجازه می‌دهند از یک آپارتمان خالی در ساختمان «بمفورد» استفاده کند. تری که مصرّانه می‌خواهد حرفه‌اش را احیا کند، به دنبال هم‌محله‌ای و تهیه‌کننده‌ای به نام «مارشان» (جیم استارگس) می‌رود و میان آن‌ها رابطه‌ای رومانتیک شکل می‌گیرد. یک شب که او جزئیاتش را به‌خوبی به‌خاطر نمی‌آورد و پس از آن بیماری‌های ناگهانی، ما را به سوی نتیجه‌ای محتوم هدایت می‌کند؛ اما چیزی برای تری درست نیست. جو فزایندهً خفقان‌آور ساختمان، تغییر رفتار میزبانانش—«مینی» (دایان ویست) و «رومن» (کوین مک‌نالی)—و حس اینکه نیرویی واقعاً شیطانی در کار است، به‌زودی او را به گرداب بدگمانی و پارانویا می‌کشاند. نه بازی‌ها چندان درخشان‌اند و نه فیلمنامه قوی؛ احساس تهدید و خطر هم به‌صورت ضعیفی اجرا شده و در کل کار نتوانسته انتظارات را برآورده کند. شاید ویست در نقش خود برجسته‌تر به نظر برسد و نوعی احساس دست‌ورزی و تحمیق را منتقل می‌کند، اما بقیه بازیگران بیشتر در حدِ اجرای روی دستۀ کار ظاهر شده‌اند. فیلم به‌راحتی قابل تماشا است، اما اگر قرار نیست چیز جدید یا قدرتمندی ارائه شود، این بازسازی ضروری به‌نظر نمی‌رسد.