فیلم A Perfect Day 2015

روزی که ماجراجویی یک طناب آغاز می‌شود. این فیلم جاده‌ای–ماجراجویی به زبان انگلیسی و محصول اسپانیا است که از روی کتابی اقتباس شده و در پایان جنگ داخلی یوگسلاوی می‌گذرد. جزئیات دقیقی از زمان و مکان مشخص نیست و معلوم نیست تا چه حد از واقعیت الهام گرفته شده، اما فیلم در جاده‌ها و روستاهای کوهستانی زیبا فیلم‌برداری شده و تصویربرداری هواییِ چشم‌نواز، جلوه‌های آن نواحی...

روزی که ماجراجویی یک طناب آغاز می‌شود. این فیلم جاده‌ای–ماجراجویی به زبان انگلیسی و محصول اسپانیا است که از روی کتابی اقتباس شده و در پایان جنگ داخلی یوگسلاوی می‌گذرد. جزئیات دقیقی از زمان و مکان مشخص نیست و معلوم نیست تا چه حد از واقعیت الهام گرفته شده، اما فیلم در جاده‌ها و روستاهای کوهستانی زیبا فیلم‌برداری شده و تصویربرداری هواییِ چشم‌نواز، جلوه‌های آن نواحی کوهستانی را حتی در فضایی سراسر جنگ به‌خوبی نشان می‌دهد. فیلم برایم شگفتی‌آور بود چون قبلاً آن را ندیده بودم و نمی‌دانستم چه انتظاری داشته باشم، اما در نهایت از محصول کلی راضی شدم. موضوع ساده است اما خط داستان به ماجرایی بزرگ‌تر تبدیل می‌شود: گروهی نیروهای امدادی که برای کمک به روستاهای جنگ‌زده اعزام شده‌اند، با جسدی که در چاهی افتاده و منبع تأمین آب آشامیدنی منطقه است روبه‌رو می‌شوند و تلاش می‌کنند آن را خارج کنند. پس از تلاش ناموفق اولیه، دنبال طناب دیگری می‌گردند تا جنازه را بکِشند، و همین آغاز یک مأموریت و ماجراجویی می‌شود. در ادامه، روزی ناگوار برای این گروه نمایش داده می‌شود که دلیل نام‌گذاری فیلم به «یک روز کامل» نیز همین است. این فیلم جنگی نیست؛ پس‌زمینه‌ی جنگ تنها بستری است که کل مفهوم روی آن شکل گرفته. در واقع کمدی-درامایی است و در میان آثار امروزیِ هم‌سبک، فیلم خوبی به‌شمار می‌آید. چند سکانس هم وجود دارد که هیجان‌آور و مخاطب را روی لبه‌ی صندلی می‌نشاند. فیلم صحنه‌های برهنگی یا خشونت بی‌حد و مرز ندارد، حتی شکنجه یا مرگ‌های گرافیکی هم دیده نمی‌شود؛ با این حال به‌خاطر چند دیالوگ مرتبط با مسائل جنسی برای بزرگسالان مناسب‌تر ارزیابی شده است. بازیگران بین‌المللی برای چنین قصه‌ای فوق‌العاده‌اند. تیم بازیگری از جمله تیم رابینز (در نقش «ب»، با نام حرفی در فیلم)، بنیسیو دل تورو (مامبرو)، ملی‌نی تیِری (سوفی، تازه‌کار) و فِدیا استوکان (دامیر، مترجم) عملکرد بسیار خوبی دارند؛ هیچ‌کدام از نقش‌های اصلی کمتر از دیگری نیست. تنها نقطه‌ضعف، پرداخت نه‌چندان عمیق برخی شخصیت‌هاست، اما این موضوع خللی در لذت تماشای داستان ایجاد نمی‌کند. شخصیت‌ها تیم پزشکی یا دسته‌ای مرسوم نیستند؛ آدم‌های غیرمعمول و جالبی‌اند که نقش‌شان به‌عنوان امدادگران سازمان ملل به‌خوبی اجرا شده است. داستان در طول یک روز رخ می‌دهد و ترکیبی از واقع‌گرایی و طنز را ارائه می‌دهد. فیلم نشان می‌دهد که روز کاری در مناطق ویران‌شده توسط جنگ چگونه می‌تواند باشد؛ مخصوصاً مواجهه‌ی سازمان ملل با مشکلات پیش‌پاافتاده‌ای که تبدیل به معضل می‌شوند. هم‌چنین بازپدید شدن مسائل حل‌نشده بین دو نفر و پیامدهای آن نیز بخش‌هایی از روایت‌اند. همه‌چیز با زبانِ طنز گفته شده و گاهی فضای جنگ برخی سکانس‌ها را جدی هم می‌کند. به‌نظر من فیلم قابل‌تأمل و سرگرم‌کننده است و ظرفیت دارد که ادامه‌ای داشته باشد؛ پایان فیلم نوعی آغازِ احتمالیِ ماجرایی دیگر را نوید می‌دهد. شاید فیلم شاهکار نباشد، اما فیلم کوچکی دوست‌داشتنی است که تا حدی غیرقابل‌پیش‌بینی‌بودنش قوت آن است. ارزش یک بار دیدن را دارد. نمره: 8/10